Oyunlar oynardık….Ozamanlar yakar top vardı ,değmemesi lazımdı.Değsede aslında çok yakmazdı.Hafif can acımaları yerini yenildiğimiz için gülmelere bırakırdı.Kaçtığımız top vücudumuza patladığında acıya inat vuranda vurulanda gülmeye başlardı.

Neden gülerdik ki? 

Kukalı saklambaçta takım arkadaşları vardı.Sayıştıktan sonra başkası düşerse bahtına ses çıkarmasada içi burkulurdu ayrılan takım arkdaşlarının.Beş taşta hamleler yavaş yapılrdı.. Ve sona kalan tüm taşları tekrar yerleştirmek zorundaydı….

 Oyunlarımız vardı.Oynarken dizlerimiz yaralanır,ayakkabılarımız çamurlanırdı.Otların kokusu elbiselerimize sinerdi.Nezleysek yüzümüzün sokakta kirlenmişliğine karışırdı hafifçe akan sümüklerimiz.Mutluyduk. O zamandan alışmıştık gülerek paylaşmaya.

Yakar topta olduğu gibi.Yaksa da oyun olarak gördük hayatı.Sonra oyunlarımız hayatımız oldu.Yeni yeni oyunlar icad ettik.Ve göz yaşlarımızı silmeyi öğrendik birbirimizin.Diğerinin yeni çıkan göğüslerine yaslayarak başımızı ilk aşklarımıza ağladık sessiz sessiz.Ergenliğimizi uçurduk birbirimizin omuzlarından.Altın değil,yerden topladığımız taşlardan yaptık umutlarımızı.Ucuz malzemeydi ama sağlamdı. 

O zamanın kokuları yok hiçbir şeyde,Geçmiş günleri hatırlarsanız hepsinin kendi kokuları vardır ayrı ayrı.Tüm kokular beyninizde.Samimiyet merkezini uyarıyor cüretkarca. 

SENİN olan insanlar var hayatta. 

Ne mutlu var…..

 Reddedenler SENİN OLMAYI.. 

Ne mutlu elbet olacaklar.. Yoksa nerden anlaşılır ‘’SENİN OLAN’’ HERKES OLSA NE KIYMETİ VAR?

 Hayatı süzmeyi öğretir ince bir elekle zaman, kalanlar senindir kalbine yerleştirmelisin.Üstlerine titremeli hiçbir şeye değişmemelisin.Lakin ‘’kaderin ,sana sevgiyi verendir’’değişmeyen kaide budur.Tertipte bunu emreder.herkes hoşlaştığıyla yan yanadır.Kalan sağlar sizindir daima. Kirlenmemiş olan şeyler ‘’çeker’’ her zaman.Fikir kafamda bakir ve tertemiz olmalı.İhtiraslarım hayatımı dizginlerse benim için güzellikler biter.Bir güzellik bulmak kolay iş değildir.Ama güzellikler özen ister,koruma ister,saklanmak ister.O naiflik,o anlatılmaz içten içe süren büyülü coşku ,nerde bozulursa bozulsun.Sakın ısrar etmeyin üzerinde.

İstanbul Sanat Gelişmemiş büyüklüğümüzün,ya da yarı gelişmiş çocukluğumuzun oyunlarından biriydi.Eğleniyorduk,çoğalıyorduk.Yazıp birbirimize okuttuklarımızı artık başkalarıyla paylaşıyorduk.Görmediğimiz arkadaşlarımız oldu.Sahiciydiler.Birbirini seven insanlar vardı çıkarsız.Ve kimse istemiyordu diğerinin gözünü oymayı. Güzeldi… Uzun ve ya kısa..Ömrü vardır her güzel şeyin.Ayırım sevmez ruhum.Sen,ben demez.Demiyor mu ki Hak’’Her şey tek’’.Bende sevmiyorum ikilikleri. 

Çıkar bulaştı,ihtiras bulaştı,öfke ve sevgisizlik bulaştı oyunlarımıza.En güzel günlerimizi birlikte paylaştığımız,İstanbul Sanat sayfalarına yazı yazmak gelmiyor içimden. Zorla olan hiçbir şey cazip değil,Çekişerek elde edilen Sevgisizlikler,rekabet iş hayatında o kadar çok var ki.Benim için keyif ifade eden.Bilgisayarın başına geçip,açmak için eve mutlulukla ve heyecanla geldiğim İstanbul Sanat artık eski ve hevesi geçmiş ,başkasıyla yatmış bir sevgili. İçten içe bir ihanet beni inciten…

Bu nedensiz bölünme neden bunca kırdı beni bilinmez. 

Seve seve devrederdim isteyen arkadaşlarıma Ama bu aportta bekleyen,av peşinde tutum incitti beni. 

Benim oyunumdu..

Ben yaptım..Ben bozdum 

Tadı kaçmış soğuk ve bayat bir yemeği hiç birimiz hiç birimize zorla yedirmek istemeyiz öyle değil mi? 

İstanbul Sanat güzüzeldi..Çok güzeldi.Mühim olan güzel olma potansiyeli olan şeyleri bulup hayata geçirmek.Eminim yeni bir kapı açacağım kendime.Ve yeni bir oyun bulacağım kirlenmemiş.

 Bunun bir veda yazısı olacağını sananlar yanılıyorlar.Sırf eski bir oyunu unutup tarihe gömmemek için her zamankinden daha çok buradayım.Biçimsizliğe teslim etmemek için üzerine sevgi konumuş bazı şeyleri..Heveslerimi yeniden var etme zamanı şimdi.Biten bir aşkı diriltmek gibi zor olacak…Ama olacak.. 

Ben yaptım ..Ben bozdum.. Şimdi hep beraber köklü bir temizlik ve yeni bir programlama yapacağız. Her zaman söylediğim gibi ‘’En büyük servetim arkadaşlarım oldu her zaman.. Çok güzel gösterdiniz gerçekte ne yapmam gerektiğini.Telefonlarınızla,maillerinizle. 

Tüm tarifsizlik güzellikteki paylaşımlar için, değeri ölçülmeyen bütün arkadaşlarıma teşekkür ederim. 

Binnaz Ekren 

İSTANBUL SANAT 

Administratör